នាងខ្ញុំមិត្តសូមលើកហត្ថា កាន់ស្លាប៉ាកាចារអក្ខរា
ជូនដល់មិត្តភក្តិថ្លើមប្រម៉ាត់ សូមអ្នកសន្តាប់មុនឃ្លាតឃ្លា។
ខ្ញុំសែនរន្ធត់ស្លុតហប្ញទ័យ ពេលដឹងថាថ្លៃត្រូវឃ្លាតឃ្លា
ចង់ឲ្យវេលាបានពន្យា នឹងបានទាមទារអនុស្សា។
តែចិត្តមួយទៀតរុញច្រានខ្ញុំ ថាមាសមុំត្រូវយាត្រា
នឹងអាចជួបជុំក្រុមគ្រួសារ បន្តសិក្សាអនាគតល្អ។
សូមចាំរលឹកស្រុកកំណើត ទោះបីខ្ចាត់ព្រាត់យូរណាស់ន
កម្ពុជាធ្លាប់ផ្តល់សុខបវរ សូមឲ្យបានល្អនៅបរទេស។
សូមអ្នកពុះពារគ្រប់ការងារ ទោះក្តៅរងារយ៉ាងណាម្តេច
ខ្ញុំនៅឯនាយជាទឹកចិត្ត ពេលដែលរូបមិត្តត្រូវការខ្ញុំ។
នឹកដល់រឿងរ៉ាវកាលជួបជួន នៅគ្រាដំបូងជាមួយមុំ
ប្រាំបួនអាអងថ្នាក់សុខុម ព្រោះបំណងខំតែសិក្សា។
មិត្តយើងទាំងក្រុមតែងជុំគ្នា ផ្តោះផ្តងសន្ទនាស្រាយបញ្ហា
តស៊ូពុះពារស្វ័យសិក្សា ទោះជិតឆ្ងាយណាក្តៅរងារ។
ថ្វីត្បិតពេលជួបខ្លីពិតមែន តែយើងអាចស្វែងយល់ចិត្តគ្នា
មិត្តចេះអត់ឱនសាមគ្គីម្គា មារយាទប្ញកពារល្អប្រពៃ។
ចិត្តរឹតតែគិតរឹតរលឹក យប់រាត្រីស្ងាត់១២រោច
ស្អែកខែភទ្របទ១៣រោច ជលនេត្រជោរជោគព្រោះបែកគ្នា។
ខ្ញុំគ្មានវត្ថុស្សាវរីយ៌អ្វី ក្រៅពីចងដៃជាកាព្យា
និងវត្ថុតំណាងពីរអង្គារ សូមមិត្តជួយព្យាយាមរក្សា។
ថ្វីវត្ថុនេះមិនជារបស់ មានតម្លៃខ្ពស់ឬយ៉ាងណា!
តែអត្ថន័យធំជាងបុព្វតា សំរាប់រក្សាមិត្តភាពយើង។
ទោះបីឃ្លាតទៅសូមចងចាំ ដល់មិត្តសម្លាញ់ទាំងក្រុមយើង
មានសុគន្ធា ផានីផង ធារី រ៉ាល្អ មាសសុវ៉ាត។
ដាណែត សុគន្ធាមិនភ្លេច សារ៉ាក់ ស្មី ជានិច្ច និងជាអាទ៌
សកម្មភាពកំប្លែងព្រួយភ័យខ្លាច រីករាយឆ្លៀវឆ្លាតគ្រប់គ្នាផង។
បញ្ចប់ខ្ញុំសូមលើកហត្ថា ប្រណមវាចាថ្លែងបូងសួង
ដល់គុណព្រះរតនត្រៃនៃយើង ជួយថែទាំប្អូននិងគ្រួសារ។
សូមលោកជួយឲ្យពរឲ្យជ័យ នៅលើលោកីយ៌ជួបសុខា
ជួបសំណាងល្អ ឈ្នះកិច្ចការ សុខភាពល្អណាអាយុវែង។
ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី៣ ខែតុលា ឆ្នាំ២០០២
ពីមិត្តសម្លាញ់
អ៊ូ មុំ
ខ្ញុំនៅចាំបានទេថា ខ្ញុំបានចំណាយពេលប្រហែលជាពីរថ្ងៃដើម្បីតែងកំណាព្យមួយនេះ ប៉ុន្តែខ្ញុំពុំបានមានអារម្មណ៌ថាជាសម្ពាធទេ ដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើវានោះទេ ព្រោះវាផុសពេញពីចិត្ត ពីអារម្មណ៌ផ្ទាល់របស់ខ្ញុំ
ReplyDeleteកំណាព្យនេះមិនត្រឹមតែរំលឹកខ្ញុំនូវអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនាអតីតកាលនោះទេ វាថែមទាំងឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៌បាត់នឿយហត់សូម្បី តែពេលខ្ញុំកំពុងឈឺនៅផ្ទះក៏ដោយ។ វាគឺជាឱសថទិព្វ ធ្វើឲ្យខ្ញុំបានដឹងថា ខ្ញុំធ្លាប់មានមិត្តល្អជាច្រើនព្រមទាំងមានអនុស្សាវរីយ៌ជាច្រើនដែលផុសពីភាពស្មោះត្រង់រវាងគ្នានឹងគ្នា។ ខ្ញុំពិតជាសប្បាយចិត្តណាស់ ទោះបីជាយើងមិនមែនរស់នៅក្នុងអតីតកាល ប៉ុន្តែអ្វីៗដែលល្អៗដែលធ្វើឲ្យយើងមានសេចក្តីសុខ យើងមិនគួរបំភ្លេចចោលនោះទេ! តើមិត្តទាំងអស់គ្នាយល់យ៉ាងម៉េចដែរ??